Rodzina
Carverów (trójka dzieci, Max, Alicja, Irina, i ich rodzice)
przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej na wybrzeżu
Atlantyku. Zamieszkuje w domu niegdyś należącym do rodziny
Fleishmanów, których dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu.
Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy; nocą w ogrodzie
Max widzi posągi artystów cyrkowych. Dzieci poznają
kilkunastoletniego Rolanda, od którego dowiadują się różnych
ciekawostek o miasteczku i o zatopionym pod koniec pierwszej wojny
statku. Poznają także dziadka Rolanda, latarnika Victora Kraya. To
on opowie im o złym czarowniku, Księciu Mgły, który gotów jest
spełnić każdą prośbę lub życzenie, ale w zamian żąda bardzo
wiele. Coś, co dzieciom wydaje się jeszcze jedną miejscową
legendą, szybko okazuje się zatrważającą prawdą.
Musiało
upłynąć wiele lat, by Max zdołał wreszcie zapomnieć owe letnie
dni, podczas których odkrył, niemal przypadkiem, istnienie magii.
